მენშიკოვი ალექსანდრე
(ახალი გვერდი: '''ალექსანდრე მენშიკოვი''' – ((12 [23] სექტემბერი 1787, სანქტ-პეტერბურგ...) |
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „მენშიკოვი ალექსანდრე“ გადაიტანა გვერდზე „[[ალექსანდრე მენშიკოვ...) |
20:37, 8 აპრილი 2024-ის ვერსია
ალექსანდრე მენშიკოვი – ((12 [23] სექტემბერი 1787, სანქტ-პეტერბურგი — 19 აპრილი [1 მაისი] 1869, იქვე), თავადი, რუსი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, დიპლომატი.
1805 მუშაობა დაიწყო რუსეთის საგარეო საქმეთა უწყებაში. ერთხანს მსახურობდა ავსტრიაში რუსეთის საელჩოში, მაგრამ მალე სამხედრო სამსახურში გადავიდა, მონაწილეობდა 1812 სამამულო ომში. 1816 დანიშნეს მთავარი შტაბის უფროსის კანცელარიის დირექტორად, თან ახლდა ალექსანდრე I-ს საღვთო კავშირის კონგრესზე (ტროპაუში, ლაიბასში და ვერონაში) და ასრულებდა მეფის სხვადასხვა დიპლომატიურ დავალებებს. 1823 დაბრუნდა საგარეო საქმეთა უწყებაში, მაგრამ არ დაკმაყოფილდა მისთვის შეთავაზებული პოსტით და 1824 გადადგა. 1825 განაახლა დიპლომატიური მოღვაწეობა და 1826 სათავეში ჩაუდგა რუსეთის მისიას ირანში. 1829 სამხედრო სამსახურში იყო მინისტრთა კომიტეტის და სახელმწიფო საბჭოს წევრად, ფინეთის გენერალ-გუბერნატორად, ყირიმის ომის (1853-56) წინ, როგორც საგანგებო ელჩი, გაგზავნეს თურქეთში დავალებით, სულთნისაგან მოეთხოვა რუსეთის მიერ ოსმალეთის იმპერიის მართლმადიდებლურ მოსახლეობაზე მფარველობის უფლება. პორტასთას ურთიერთობის გაწყვეტის შემდეგ 1851 დაინიშნა ყირიმში შავი ზღვის ფლოტის და სახმელეთო ჯარების მეთაურად. 1856 თანამდებობიდან გადადგა.