აა აბ აგ ად აე ავ აზ ათ აი აკ ალ ამ ან აო აპ აჟ არ ას ატ აუ აფ აქ აღ აყ აშ აჩ აც აძ აწ აჭ ახ აჯ
ალა ალე ალი ალნ ალო ალუ

ალო

შესაფერისი დრო, სეზონი
 
როცა მოგიწევს შენი ალო, თავათ გამოგიძახეფთო (ბოსლევი); საქმე მუდამ არი, მარა თავ-თავისი ალო აქ (ლარიხევი); ამ ალოში ქალებიც ზიდავენ საფქვავს (ზედუბანი). დიდარე სოფელია, მარა თავს ალოზე ვეღარ მუშაოფს ადამიანი (ზარანი). გაზაფხულზე ალო არი და ხვნას ვიჩქარით (ქორეთი).
Source: ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 23.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9