( -
D I [

ჰა ჰგ ჰე ჰი ჰო ჰრ ჰუ
ჰაბ ჰაე ჰავ ჰაზ ჰაკ ჰალ ჰამ ჰან ჰას

ჰავ-ი

ცუდი, ავი:
 
„რომლისა სახელი ჰ ა ვ ი განსრულ იყოს“ მ. ცხ. 26v; „დია ა ვ ს ა ჟამსა და შლილობისასა დავწერე“ Q—1062 (ანდ.)
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“; გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9