მოტანა:
- „მ ო ა ქ უ ნ დ ა განრღუეული“ DE, მრ. 2,3; „მ ო ა ქ უ ნ დ ა სნეულები მათი და არაძლებულები“ ვარ. 815;
- „მ ო გ ა ქ უ ს საკურთხეველსა და შემოსწირავთ პურთა“ მალ. 1,7.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.