რ} რა რბ რგ რდ რე რვ რზ რთ რი რკ რო რჟ რს რტ რუ რქ რღ რყ რშ რჩ რც რძ რწ რჭ რხ რჯ რჷ
რაბ რაგ რად რაზ რაკ რალ რამ რან რაპ რაჟ რარ რას რაფ რაქ რაღ რაშ რაჩ რაწ რახ რაჰ რაჸ

რაკვალ-ი (რაკვალ/რს)

  1. 1. ტარტარი, ტატანი; ლაქლაქი, ყბედობა. ეშაფრთინი — ვკარკალე, გუმავრთინი — ვრაკვალე: ქხს, 1, გვ. 226 — რომ ავედი, ვიკაკანე, რომ ჩამოვედი — ვიტარტალე. 2
  2. კანკალი, ბაბანი.
     
    ტანიში რაკვალი
    ტანის კანკალი.
    ჩხურუქ გემოჸოთუ დო ქუდმოჭყაფუ რაკვალი
    სიცივემ ამიყვანა (ამაგდო) და დამაწყებინა კანკალი
    Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9